Ik word al een paar uur gepasseerd door mensen van allerlei geuren en kleuren. Mijn lichaam verlangt om even te zitten, terwijl mijn hoofd lichtelijk overprikkeld lijkt van alle indrukken. Uren biddend wandelen door Utrecht kost toch wel meer energie dan ik dacht. En dan valt mijn oog op een wel heel bijzonder persoon. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Biddend loop ik door. Wat zou jij doen?
Vorige week vrijdag had ik twee afspraken in Utrecht. De een aan het begin van de ochtend en de ander halverwege de middag. Met andere woorden: ik had een paar uur over. Ik kan natuurlijk ergens een plekje opzoeken om te werken en mijn tijd “goed” te gebruiken. Het is mooi weer, dus het wordt een wandeling. Dan kan ik gelijk met God praten over mijn bediening. Biddend loop ik door Utrecht en dan valt mijn oog op een voetganger. Ik kan het bijna niet geloven.
Mijn tijd gebruik om te wandelen en met God te praten
Het is niet alleen haar gothic kleding, want daarin lopen wel meer mensen. Wat mij het meest verbaast, is hoe haar gezicht is bewerkt. Stel je iemand voor van wie haar gezicht helemaal wit is geschminkt. Als je dichterbij komt, zie je dat er ook nog zwarte hangende kruisjes op haar witte gezicht zijn getekend. Als je dit al te bizar voor woorden vindt, geloof mij dat het er in het echt nog schokkender uitziet. Wat zou jij doen als je zo’n iemand al biddend passeert?
Ik bid dat haar gezicht mag stralen van Gods liefde
Mogelijk denk je dat zo iemand zelf moet weten hoe zij zich kleedt en verder “versiert”. Je kan je ook bedreigd voelen, omdat het duivels op je overkomt. Ik kan mij beide reacties voorstellen, maar ik heb zelf wat anders gedaan. Deze persoon gaf mij de indruk dat zij enorm verdwaald is in dit leven. Daarom liep ik biddend verder. Opdat Gods licht in haar leven zal doorbreken. Dat haar gezicht verlicht wordt door Gods glorie. En dat zij het kruis van Gods liefde voor ogen zal hebben voor de rest van haar leven. Bid je mee?
Reactie plaatsen
Reacties