Ik lig diep voorovergebogen op de grond. Om mij heen zijn allemaal mensen in aanbidding. De een zit, de ander staat, een ander ligt plat op de grond. Met diep ontzag richt ik mij op het Lam van God. Zijn heiligheid overweldigd mij en dan gebeurt het. Ik begin bijna te brullen.
Terwijl mijn theologische studie ten einde loopt, ben ik nog op zoek naar mijn roeping. Had ik überhaupt wel een roeping? En zo ja, hoe kon ik daar dan met zekerheid achter komen? Biddend en vastend was ik hier een tijdje mee bezig. Ik ging daarbij ook door aantekeningen van een bijbelschool die ik gevolgd had. Opvallend genoeg stond in mijn aantekeningen over profetie en profeetschap altijd dat het mij wel wat leek. Was dit mijn roeping? Ik verlangde naar een duidelijke bevestiging.
Zijn aanwezigheid werd sterker en sterker totdat ik het in mij kon voelen
Tijdens een conferentie aan het eind van die maand opende God mijn geest voor Zijn troonzaal. Daar zag ik de Leeuw van Juda staan in al zijn macht. Zijn aanwezigheid was overweldigend en begon ik ook in mij te voelen. Maar als Hij dan begint te brullen, gebeurt er iets wat ik nog nooit heb meegemaakt.
Het voelde alsof Zijn brullen in mijn eigen keel gebeurde. Alsof ik werkelijk kon brullen als een leeuw als ik mijn mond zou openen op dat moment. In mijn geest was ik nog net helder genoeg om te bedenken hoe gek dat zou zijn voor de mensen om mij heen.
Vol ontzag voor Gods heerlijkheid dringt het daarna langzaam tot mij door dat Hij mij geroepen heeft om Zijn stem te zijn. (Zoals Hij al eerder profeten heeft geroepen: Amos 3:8, Ezechiël 2:8-3:3, Jeremia 1:9-10, Openbaring 10:8-11.)
Reactie plaatsen
Reacties