Die zag ik niet aankomen. Het is waarschijnlijk een hele rake opmerking. maar ook een schokkende. Ik houd ervan om verhalen van grote zendelingen en predikers te lezen. Dat helpt mij om te geloven dat God “gewone mensen” zoals ik kan gebruiken. Zo las ik een keer over hoe Charles Finney (een opwekkingsprediker uit de 19de eeuw) gebed voor zijn redding weigerde. Alleen niet om een reden die je zou verwachten.
Sommigen mensen willen niets met God te maken hebben en dus ook geen gebed. Maar dat was bij Charles niet zo. Hij wist dat hij een zondaar was, maar kon zijn redding niet ontvangen. Hij bezocht zelfs wekelijkse gebedssamenkomsten en las de Bijbel met grote interesse. Dit bracht hem alleen maar in verwarring. Hij vond dat er iets niet klopte. Toen hem tijdens de gebedssamenkomsten werd gevraagd om voor zijn redding te laten bidden, weigerde hij daarom.
Jullie gebeden worden toch niet verhoord...
Charles wist dat hij redding nodig had. Hij wist ook dat God graag gebed verhoorde (Lukas 11:9-13). Toch weigerde hij om voor zich te laten bidden. De bidders tijdens de gebedssamenkomsten zouden hem niet kunnen helpen. Tijdens de samenkomsten had hij scherp opgelet en het was hem opgevallen dat geen enkel gebed ooit werd beantwoord. Gelukkig gaf Charles later zijn leven wel aan Jezus over, maar deze opmerking over het gebed bleef bij mij hangen. Hoe zit dit bij mij?
Ik wil nog meer groeien in gebed!
Ja, ik kan gelukkig wel een paar voorbeelden geven waarvan ik geloof dat God mijn gebeden (verrassend) verhoorde. Zouden die overtuigend genoeg zijn om iemand als Charles Finney te overtuigen? Ik geloof het wel. Toch verlang ik ernaar dat ik nog meer zal groeien in gebed. Ik hoop dat ik niet de enige ben.
Reactie plaatsen
Reacties