Openbaring 1 (HSV)
1-3: Openbaring van Jezus Christus, die God Hem gegeven heeft om Zijn dienstknechten te laten zien wat spoedig moet geschieden, en Hij heeft die door Zijn engel gezonden en aan Zijn dienstknecht Johannes te kennen gegeven. Deze heeft van het Woord van God getuigd en van het getuigenis van Jezus Christus, alles wat hij gezien heeft. Zalig is hij die leest en zijn zij die horen de woorden van de profetie, en die in acht nemen wat daarin geschreven staat, want de tijd is nabij.
Openbaring 22 (HSV)
10: En hij zei tegen mij: Verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet, want de tijd is nabij.
1 Korinthe 14 (HSV)
29-32: En laten twee of drie profeten spreken, en laten de anderen het beoordelen. En als aan een ander die daar zit, iets geopenbaard wordt, laat dan de eerste zwijgen. Want u kunt allen, de één na de ander, profeteren, opdat allen leren en allen bemoedigd worden. En de geesten van de profeten zijn aan de profeten zelf onderworpen.
Onvoorstelbaar fascinerend
Johannes ontvangt op Patmos een indrukwekkende openbaring. Het is eigenlijk niet voor te stellen wat hij allemaal te zien krijgt. Het is niet voor niets dat sommige christenen het boek bijna tot niet lezen. Andere lezen het wel, maar weten eigenlijk niet zo goed wat zij ermee aan moeten. Weer anderen lezen het gefascineerd, maar komen dan met ideeën die (met alle respect) toch wel erg fantasierijk zijn. In deze meditatieserie wil ik niet zozeer ingaan op waar Openbaring precies over gaat. Wel zullen deze meditaties je helpen om iets meer structuur in het boek te herkennen. Bovenal wil ik met deze serie je helpen om te begrijpen wat het betekent om een christelijke profeet te zijn.
Openbaring is één profetie
Heeft Openbaring dan veel met profetie te maken? Jazeker. Dat blijkt al in de eerste verzen. In vers 3 wordt duidelijk dat het boek een profetie bevat die gelezen moet worden onder gelovigen. Interessant is dat in de laatste verzen van Openbaring dit weer ter sprake komt. Daar gaat het namelijk over de “woorden van de profetie van dit boek.” Voor de duidelijkheid. Johannes schrijft dus één boek met één profetie. Dat brengt mij ook bij het volgende. Veel christenen spreken over het boek Openbaringen, alsof het uit veel verschillende openbaringen en boodschappen gaat. Dat is dus een misverstand dat ook leidt tot allerlei opdelingen van het boek Openbaringen (in beschrijvingen van de kerkgeschiedenis, van de verdrukking en van het Millennium). Er komen wel verschillende zaken aan bod in Openbaring, maar die hebben wel te maken met dezelfde boodschap (of die nou bijvoorbeeld over de eerste eeuw, de laatste periode voor de wederkomst, of (herhaaldelijk) over heel de kerkgeschiedenis gaat). Daarnaast valt er nog iets enorm belangrijks te leren van het woord openbaring in de eerste verzen van dit boek.
Apocalyptisch of profetisch?
Er is veel discussie wat Openbaring voor boek is. Is het apocalyptisch (het Griekse woord voor Openbaring is apocalypsis)? Veel mensen denken dan aan allerlei rampen die voor het einde van de wereld zullen plaatsvinden. Als je Openbaring leest, is dat ook niet zo vreemd. Er zijn in Johannes’ tijd ook apocalyptische boeken geschreven met overeenkomsten met het boek Openbaring. Toch zou ik zelf zeggen dat het boek Openbaring bestempelen als apocalyptisch misleidend kan zijn. Een apocalypsis hoeft namelijk niet per se gerelateerd te zijn aan de eindtijd, maar is in eerste instantie een noodzakelijk onderdeel van een profetische ervaring.
Van openbaring tot profetie
Als we kijken naar 1 Korinthe 14 leren wij hoe Paulus wil dat profeten optreden in christelijke gemeenten. Daaruit blijkt dat een profeet iets geopenbaard krijgt (dus een apocalypsis, het Griekse woord is hetzelfde als in Openbaring 1:1). Pas na deze openbaring kan hij een profetie uitspreken. Je zou het eigenlijk nog stelliger kunnen zeggen: een profeet krijgt eerst een goddelijke openbaring en als hij die deelt als boodschap wordt het een profetie. Daarom is ook niet elke droom, visioen of andere openbaring een profetie. Het kan wel iets profetisch hebben, maar dat maakt het niet een profetie of de ontvanger een profeet. Een openbaring kan persoonlijk zijn en is dan een vorm van hoe God tot jou spreekt. Als God via jou tot anderen spreekt, ontvang je eerst een openbaring die je door mag geven. Dan wordt het een profetie. Dit zien wij ook terug bij Johannes’ Openbaring.
In vers 1 legt hij uit dat hij een openbaring van Jezus Christus heeft ontvangen. Deze openbaring ontvangt hij niet voor zichzelf, maar om aan Gods dienstknechten (de gelovigen) door te geven. Wanneer dit gebeurt (dat lezen wij in vers 3), noemt hij het geen openbaring meer, maar een profetie die gelezen en gehoord wordt. Een profetie is dus eigenlijk een goddelijke boodschap van God, die wordt eerst geopenbaard en vervolgens doorgegeven.
Profetie en Geestelijke inspiratie
Hiervan leren nog iets heel belangrijks. Ik hoor vaak christenen spreken over profeteren alsof het gelijk is aan spontaan spreken. Alsof je als je spontaan spreekt, de Geest beter door je heen kan spreken. Ik geloof wel dat de Geest door ons heen kan spreken, als wij bijvoorbeeld onvoorbereid iets delen over ons geloof. Alleen is dat simpelweg een manier van hoe de Geest door je heen kan werken, maar dat maakt het niet per se profetie (ik zou het eerder Geestelijke inspiratie noemen). Als wij kijken naar Johannes’ Openbaring en naar wat Paulus schrijft in 1 Korinthe 14, dan valt op dat profetie helemaal niet spontaan hoeft te zijn. In 1 Korinthe 14 staat namelijk dat profeten eerst een openbaring krijgen (waarschijnlijk thuis en soms tijdens de samenkomst) en daarna pas profeteren. Bij Johannes valt het op dat hij eerst de openbaring van Christus krijgt. Daarna schrijft hij hem op en stuurt hem naar de Gemeenten in Turkije waar die wordt voorgelezen. Kortweg, daar is niet zo veel spontaan aan.
Hoe gaat het dan wel? Wat gebeurt er als een profeet een openbaring krijgt? Daar gaat het in de volgende meditatie over.
Reactie plaatsen
Reacties